Cumartesi, Kasım 8

kara

" ‘Karaların yeri neresi
Bu atlı karıncada;
Binmek istiyorum, söyleyin bana
Güneyde bir kasabada
Beyazlarla karalar
Oturamaz yan yana
Güneyde trenlerde
Zenci vagonu ayrı
Otobüste yerimiz en arkada
Ama atlı karıncada
Yok ki arka sıra
Hangi ata bineyim
Benim derim kara”
diye soruyordu Langston Hughes, kara bir çocuğun ağzından. Bundan 53 yıl önce bir gün Rosa Parks adlı siyah bir kadın, otobüste beyazlara yer vermeyi reddetti. O an, sivil direniş tarihinin şanlı bir sayfasını çevirdiğini bilmiyordu elbet. Ama artık canına tak etmişti... "
yıldırım türkerin yazısından, radikal

Hiç yorum yok: