Pazar, Temmuz 12

yöksek müeendis

cumartesi günü yüksek lisans diploma töreni vardı, şubatta benim yüksek lisansla olan irtibatım bitmişti gerçi ama diplomamı almamıştım henüz. arkadaşlarla birlikte törene katıldık.
tören alanında bizi (mezunları) güneşin karşısına dikmişler. barkovizyonu kapatmasın diye tente falan da kurmamışlar üstümüze, akıllarına gelen çözüm bu olmuş. bir önceki sene konukların da üstü açıkmış.
sonra bu arkadaşlar çıkıp konuşmalarında yeni mezun olan çocuklara öğütler veriyorlar, kelin ilacı (varsa) önce kendi başına tatbik etmesi lazım bence, bu en doğrusu =)
biz güneşin altında otururken bir sürü sıkıcı konuşma oldu tabii, konuşmanın sıkıcılığı içeriğinden kaynaklanmıyor olabilir zira biz içeriğini pek duyamadık, değişik bir ses düzeni vardı anlayacağınız.
mesela duyduklarımdan biri şu oldu, arkadaşın birisi bir önceki akşam google'dan bulduğu latince bir söz ve yolda gelirken tahminim secret'tan arakladığı saçma sapan bir hikayeden bahsetti. aslında ses düzeninin problemli olması iyiymiş bir bakıma, bu kadar saçmalığa tahammül etmek daha da zorlaşırdı aksi takdirde. onun yerine biz kendi aramızda sohbete döndük.
diğerindeyse güneş gözlüklü, siyah pelerinli bir amca konuşmasının duymadığımız bir yerinde bizden kalkıp alkışlamamızı istedi. sesi pek duyulmuyor da adam bize doğru dönüp tekrar edince böle bi kalktık alkışladık ama neyi alkışladığımızı bilmiyoruz, içimdeki koyunu öldürememişim demek ki tam =) sonradan öğrendim ki bizden ailelerimizi alkışlamamızı istemiş.

diplomalarımızı aldıktan, fotograflarımızı çektirdikten hemen sonra benim bir sahneden inme fikrim oldu ama pek katılımcı bulamadım, güneşe sırtımızı dönme planımda aynı sonla karşılaştı =) halbuki diplomayı alıp sahneden insek, törenin akışı o şekilde sanılabilirdi. atıcak bir kepimiz falan da olmadığı için çok problem olmazdı.

aa bir de nerdeyse unutuyordum, herkes 5-6 kişilik gruplar halinde diploma alırken bazı ayrıcalıklı öğrencilerin misal mütevelli heyeti başkanı akrabası, bilmemkinin bilmemnesi tek başlarına amcalarından, babalarından diploma almaları da garipti. hamili kart yakinimdir üniversitesi.

efenim tabii tüm bunlar bittiğinde insan arkadaşlarıyla birlikte olmanın, bu saçmalıklara onlarla birlikte gülmenin verdiği mutlulukla kalıyor.

Hiç yorum yok: