Pazartesi, Ekim 5

dünya çocuk günü

öz evladının parçalanan bedenini eteğinde taşımak nasıl bir yüktür.
savcı gelmez, otopsisi bir karakol köşesinde yapılır.
geriye bir tek fotoğrafı kalır, bir tek.


"sevgilim,
başlar önde, gözler alabildiğine açık,
yanan şehirlerin kızıltısı,
       çiğnenen ekinler,
       ve bitmez tükenmez ayak sesleri:
              gidiliyor.
ve insanlar katlediliyor :
       ağaçlardan ve danalardan
              daha rahat
              daha kolay
              daha çok.
..."

nazım hikmet

Hiç yorum yok: