Cumartesi, Ocak 23

hanım koş bizim çocuk yürüyemiyor

acemilikte yaptığımız en önemli iş yemin törenine hazırlanmaktı. tsk için bu tören çok önemli bişi olsa gerek, nerdeyse 3 hafta boyunca sadece buna hazırlandık. ne bir spor ne bir koşu hiçbişi yok varsa yoksa rap rap yürüme, bol bol bekleme ve prova falan.
tüm bu bir ay boyunca 2 kere koştuk ikisinde de amaç yağmurdan kaçmaktı.
tören hazırlıkları sırasında yaptığımız herhangi bişi begenilmediğinde misal tören provasında yürürken kolunu yeteri kadar yukarı kaldırmadın mı "aileleriniz gelicek bunu izlicek, ailelerinizin karşısına bu şekilde mi çıkıcaksınız" benzeri argümanları duyduk bol bol.
burdaki genel inanış ben kolumu tam omuz hizasına kaldırmazsam ailemin bunu görüp "vah,vah hanım/bey bizim çocuğa bak bir tören yürüyüşünü beceremedi" diyeceği. bu argümanı istisnasız üsteğmeninden çavuşuna kadar herkesten duyduk.
tabi gözardı ettikleri ufak bir detay burda kısa dönem askerlik yapanların yaklaşık 23-33 yaş aralığında dağılmış iş, güç sahibi, bi kısmı evli barklı, çoluk çocuğa karışmış adamlar olduğu.

Hiç yorum yok: