Pazar, Ocak 31

revirdeyken

bir gün bizi kışlada tıbbın ulaştığı son nokta olan ve kapışında "30 yataklı iaşeli revir" yazan binaya götürdüler. biz aşı olmayı bekliyorduk, üstümüzü çıkarttırdılar yaklaşık 70 kişi bir koridorda bekliyoruz akibetimizi. sonra elinde steteskopu ile revirin tek hakimi göründü, adamın steteskopu birinin göğsüne değdirmesi ile çekmesi gözün yakalayabildiğinden daha hızlı gerçekleşiyor. sonradan öğrendik ki bu işlemin adı katılış muayenesi imiş.

aşıları daha sonra olduk 2 parça halinde ve törenden birkaç gün önce. bir kapıdan içeri giriyorsun 2 taraftan sağlı sollu aşılıyorlar diğer kapıdan çıkıyorsun. biraz uzaktan bakınca bildiğin üretim bandı görüntüsü.

bir diğer revir ziyaretimde faranjit olmuştum. kapıda beklerken yüksek rütbeli yaşlı bir subay geldi. "çocuklar" dedi "neden hasta oluyorsunuz, ben sizinle konuşmadım mı, kendinize iyi bakın demedim mi" dedi.
tabi insan düşünüyor geceleri 70 kişinin kaldığı koğuştaki hava 1 saat bile dayanmazken (kişi başına düşen hava miktarı x metreküptür diye tabela var duvarlarda), kantinlerde su bulunamıyorken, ve daha saymakla bitmicek garipliklere rağmen nası olucak bu işler diye.

Hiç yorum yok: